Motosikletler çoğu insan için önyargı meselesidir. İnsan için yüksek tehlike arz eden ve insanların ölümüne sebep olan bir araç olarak bilinir. Oysa yaşam ile motosiklet arasında mükemmel bir alegori bulunmaktadır. Esasta yaşamın ne kadar kıymetli olduğunu öğretir bizlere. Bizi istediğimiz yere götüren,yol arkadaşımız,maceradaşımız, dert ortağımız; arkadaşlarımızla buluşturan, bazen içimizde bütün sıkıntıyı son sesiyle alan, içimize bir ayna tutan, bize empati yapan, gerçekçi ve sevgi dolu araçlar; motosikletlerimiz. Kendimize olan aşırı güveni, bazense güvensizliklerimizi, aklınızdakileri okur adeta. Fazla özgüvenliyseniz kaza ve ölüm yakındır hatta buna İkarus sendromu denir. Güvensiz ve aşırı önlemli sürüyorsanız da almanız gereken riskleri alamazsınız. Hani derler ya hayatta bazı riskleri almak gerek diye.

Bu araçları kullanmakta hayat gibi bazı riskleri pas geçip bazı riskleri kendi güvenliğiniz ve hayrınız için almanızı da öğretir. Hayat bazı zamanlarda ufacık bir hatanızı kabul etmez ya, motosikletin üstünde iken ufacık bir hata ise hayatınıza mal olabilir. Bunlara ek olarak tedirginseniz viraja düzgün giremezsiniz. Frenlemeleriniz ve gazlamalarınız garipleşir. Korkuyorsanız bir arabanın arkasında kilometrelerce takipte bulursunuz kendinizi, sollayamazsınız en rahat yollarda. Neyi hissediyorsan onu hissettirir. Ayna’dır motosikletler. Sabrı, dengeyi, cesareti, insanın kendine hakimiyetini öğretir.Bu yetilerin hepsi düzgün bir hayat sürebilmek için zaten herkeste olması gereken özelliklerdir. Trafikte motosikletinizle seyrederken şeridinde beklemeniz gereken riskli durumlarda sabrı öğretir; risk ve stres yönetimini öğretir. Arkanızdan tehlikeli bir araç gelip aklımızı aldığında, güvenli şeride geçerken cesareti öğretir.

Hayatta kalmak için cesaret verirken, insan hayatına cesaret katar bu araçlar. Virajı kestirerek hangi hızla girmeniz gerektiğini analiz etmeniz gerekir ve önsezilerinizi geliştirir. Her motosikletçi bilir ki motosiklette viraj bambaşka bir histir. Hatta sırf bu his için motosiklete binen binlerce insan vardır. Virajlar da asfalta yakın olmak yaşam ile ölüm arasındaki çizgiye sürekli teğet olmaktır aslında. Hayatta böyle değil mi ufak bir dalgınlık yaşam ile ölüm çizgisinden sizi teğette olsa geçirir. Belki de bundan dolayı çok severiz bu araçları ölüme her yaklaşma hali hayatımızı daha değerli kılar. Bazen dost ya da sevgili gibidir, gereken ilgiyi göstermediğimizde sıkıntılar çıkarmaya başlar. Zinciri atar, hava filtresi tıkanır, benzini biter yolda bırakır. Hani biz hep suçlarız ya karşı tarafı yarı yolda bıraktı diye, belki gereken ilgi ve özeni göstermemişizdir hayatımızdaki insanlara. İnsan kendi hatasını görmezmiş ya bu araçlar size hatalarınızı da gösterir. Motosikletleri olanlar değerini bilsin. Güvenle, kaskla ve yaşama tutunur gibi sürün motosikletlerinizi. Tekerinize taş değmesin.